Zastosowanie metodologii konstruktywistycznej teorii ugruntowanej do analizy światów społecznych osób głuchoniewidomych

Tekst jest próbą przedstawienia wybranych zagadnień dotyczących zastosowania metodologii konstruktywistycznej teorii ugruntowanej Kathy Charmaz w badaniu osób głuchoniewidomych. Należy podkreślić, że osoby głuchoniewidome stanowią grupę bardzo zróżnicowaną, a problematyka głuchoślepoty jest mało znana w świadomości społecznej i badawczej, a także niewystarczająco opisana w literaturze przedmiotu. Omówiono w niniejszej pracy główne etapy kształtowania się metodologii teorii ugruntowanej, ukazując m.in. badania dotyczące osób z niepełnosprawnością przeprowadzone metodologią teorii ugruntowanej. Autor jednoczesne uszkodzenie słuchu i wzroku rozumie nie tylko jako dysfunkcję dwóch podstawowych zmysłów, zaburzającą funkcjonowanie osoby nią dotkniętej, ale przede wszystkim jako doświadczenie człowieka.