Reprezentacje niepełnosprawności w przestrzeniach kultury

Publikacja podejmuje problem obrazu osób z niepełnosprawnościami w perspektywie humanistycznej, historycznej, społecznej, językoznawczej, literaturoznawczej i dydaktycznej. Punktem wyjścia rozważań jest przekonanie, że niepełnosprawność nie może być ujmowana wyłącznie jako kategoria medyczna, lecz powinna być analizowana jako zjawisko kulturowe, społeczne i aksjologiczne, ujawniające sposób funkcjonowania normy, inności, wykluczenia oraz podmiotowości. Zebrane w tomie artykuły ukazują różnorodne reprezentacje niepełnosprawności w tekstach literackich, kulturowych, medialnych i edukacyjnych, wskazując zarówno na mechanizmy stereotypizacji, jak i na próby ich przekraczania. Szczególne miejsce zajmują analizy poświęcone możliwościom rozmowy o niepełnosprawności w praktyce dydaktycznej, a także refleksje nad językiem jako narzędziem kształtowania społecznej percepcji osób z dysfunkcjami. Autorzy i autorki zwracają uwagę na znaczenie terminologii, konotacji leksykalnych, metafor oraz sposobów wartościowania, które mogą utrwalać społeczne bariery albo wspierać postawy inkluzywne. Publikacja, będąca efektem konferencji studencko-doktoranckiej „Obraz osób z niepełnosprawnościami w języku, literaturze, kulturze i dydaktyce”, stanowi interdyscyplinarną próbę poszerzenia refleksji nad niepełnosprawnością oraz wyznaczenia nowych kierunków badań nad jej językowym, literackim i kulturowym obrazem.