„Dziś nie ma szczęśliwych”, czyli Antoniego Godziemby Wysockiego podróż do zakładu psychiatrycznego. Dom zdrowia jako głos w XIX-wiecznym przedstawianiu osób z dysfunkcją psychiczną

Dysfunkcje psychiczne należą do tematów, które w XIX wieku zaczęły być szeroko omawiane w dyskursie medycznym. Proces ten można dostrzec również u genealogicznych źródeł nowoczesnej psychiatrii. Jednocześnie, wraz z nadejściem Młodej Polski, choroba psychiczna coraz częściej stawała się przedmiotem zainteresowania pisarzy i znajdowała odzwierciedlenie w ich utworach. Tak dzieje się w przypadku Antoniego Godziemby Wysockiego, który ponownie odczytuje twórczość Sztyrmera i Kraszewskiego, a także odwołuje się do przedstawicieli świata nauki, tworząc swój zbiór szkiców Dom zdrowia. Artykuł poświęcony jest sposobom przedstawiania osób chorych psychicznie w XIX wieku oraz językowi, za pomocą którego opisywano stany chorobowe i związane z nimi społeczne lęki. Szczególna uwaga zostaje zwrócona na kreacje osób z dysfunkcjami psychicznymi obecne w twórczości Wysockiego oraz na to, w jaki sposób różnią się one od ujęć znanych z dzieł Kraszewskiego i Sztyrmera, do których lwowski autor wyraźnie nawiązuje.