Medycyna w Kraju Warty

Dr. hab. prof. nadzw. Pracownik naukowy w Zakładzie Niemcoznawstwa Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Łódzkiego. Jest autorką licznych artykułów na temat życia społecznego i kulturalnego łódzkich Żydów i Niemców oraz artykułów na temat literatury i kultury w łódzkim getcie. Opublikowała wiele tekstów źródłowych z łódzkiego getta. Jest współredaktorką pięciotomowej Kroniki łódzkiego getta w językach oryginału, czyli w języku polskim i niemieckim oraz Encyklopedii getta. W 2011 r. w wydawnictwie Peter Lang we Frankfurcie nad Menem ukazała się monografia Flaschenpost aus der Hölle. Texte aus dem Lodzer Getto poświęcona twórczości w łódzkim getcie.

W latach 2012–2017 kierowała projektem NPRH „Kultura i literatura łódzkich Żydów 1918–1950. Krytyczna edycja źródeł”, w ramach którego ukazało się sześć tomów tekstów źródłowych, w latach 2015–2022 projektem NPRH „Kultura literacka Łodzi do 1939 r.”, który zaowocował wydaniem 3 tomów antologii tekstów literackich i prasowych dotyczących Łodzi oraz Słownikiem kultury literackiej Łodzi do 1939 r. W latach 2018–2025 zrealizowany był kolejny projekt NPRH „Łódzka awangarda jidysz”, w ramach którego ukazały się teksty łódzkich przedstawicieli awangardy kręgu Jung Jidysz w języku polskim oraz angielskim. Obecnie realizuje projekt NPRH „Żydowskie Księgi Pamięci Łodzi” (2024–2028). Jest współwydawcą serii wydawniczej Judaica łódzkie oraz Kultura literacka Łodzi. W 2022 r. otrzymała wraz z prof. Saschą Feuchertem z uniwersytetu w Giessen wspólną polsko-niemiecką nagrodę Copernicus za badania nad łódzkim gettem. Nagroda jest ufundowana przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej oraz Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG).

Prof. dr, od lipca 2016 r. pełni funkcję dyrektora Instytutu Historii, Teorii i Etyki Medycyny na Uniwersytecie w Ulm. Wcześniej zajmował to samo stanowisko na Uniwersytecie im. Marcina Lutra w Halle-Wittenberg. W 2002 r. uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Ruhr w Bochum, broniąc pracę poświęconą medycynie starożytnej. W 2008 r. uzyskał habilitację w dziedzinie historii i etyki medycyny na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Erlangen-Nürnberg. Na Uniwersytecie w Ulm pełni funkcję przewodniczącego Komisji Etycznej do spraw badań naukowych oraz kieruje Komitetem do spraw Etyki Klinicznej przy szpitalu uniwersyteckim. W swoich badaniach zajmuje się kluczowymi zagadnieniami z zakresu historii, teorii i etyki medycyny, zwłaszcza w dziedzinach etyki badań naukowych, etyki klinicznej, dobrej praktyki naukowej, medycyny upolitycznionej, a także historii medycyny od starożytności.

Dr, kierowniczka projektu naukowego realizowanego w ramach konkursu NCN PRELUDIUM 14. Laureatka nagrody w konkursie „Ekologiczny magister i doktor edycja X” przyznanej przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska w Łodzi za rozprawę doktorską Wykorzystanie grzyba Nectriella pironii do produkcji lakazopodobnej oksydazy wielomiedziowej i eliminacji toksycznych zanieczyszczeń przemysłu tekstylnego. Współautorka 17 publikacji naukowych oraz 4 podręczników akademickich, z których jeden został w 2022 roku uhonorowany nagrodą zespołową Ministra Edukacji i Nauki „za autorstwo wybitnego i innowacyjnego podręcznika akademickiego”. Aktualnie powadzi badania nad wpływem metabolitów grzybów entomopatogenicznych, stosowanych jako środki ochrony roślin, na ludzkie komórki odpornościowe, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa żywności.

Lekarz, dr n. med., specjalista medycyny sądowej oraz adiunkt w Zakładzie Biomedycyny i Chirurgii Doświadczalnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Stopień doktora uzyskał w 2015 r. na podstawie rozprawy zatytułowanej Ocena mechanizmów powstawania pęknięć wątroby w urazach deceleracyjnych ze szczególnym uwzględnieniem roli więzadeł wątroby. Członek Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminologii (PTMSiK) oraz Okręgowej Izby Lekarskiej w Łodzi. Autor i współautor kilkudziesięciu artykułów naukowych i referatów podczas zjazdów i konferencji, szczególnie z zakresu traumatologii sądowo-lekarskiej oraz opiniowania sądowo-lekarskiego.

Ważnym obszarem jego zainteresowań naukowych jest również historia łódzkiej medycyny sądowej i anatomii patologicznej, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania tych dyscyplin w Litzmannstadt podczas II wojny światowej. Opierając się na badaniach archiwalnych, ujawnił nieznane dotąd fakty z działalności patologa Friedricha Wegenera, udowadniając jego bezsporne powiązania z narodowym socjalizmem (artykuł na łamach prestiżowego czasopisma „Histopathology”). Prowadzi również interdyscyplinarne badania nad ewolucją architektury związanej z diagnostyką pośmiertną, analizując związki między rozwojem medycyny sądowej a jej rozwiązaniami przestrzennymi.

Dr inż. arch., architekt i urbanista. Absolwentka kierunku Architektura i Urbanistyka na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej. Studia ukończyła z oceną celującą. W 2013 r. uzyskała stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie architektura i urbanistyka na podstawie dysertacji Funkcja uzdrowiskowa i krajobraz kulturowy jako katalizatory rozwoju małego miasta (Studium miejscowości regionu łódzkiego – Uniejowa i Poddębic). Jej wysoka wartość naukowa i aplikacyjna została uhonorowana Nagrodą Marszałka Województwa Łódzkiego oraz nagrodą w konkursie im. prof. Jana Zachwatowicza.

Zainteresowania badawcze autorki koncentrują się wokół zagadnień ochrony krajobrazu kulturowego, rewitalizacji miast oraz ewolucji form przestrzennych, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju funkcji uzdrowiskowych i turystycznych. Ponadto prowadzi interdyscyplinarne badania wpisujące się w nurt współczesnych memory studies, w ramach których zgłębia ewolucję i socjotopografię dawnych obiektów medycznych, wprowadzając do nauk o przestrzeni autorskie pojęcie „architektury (nie)pamięci”.

Jest autorką i współautorką licznych opracowań urbanistycznych, projektów architektonicznych oraz publikacji naukowych poświęconych dziedzictwu kulturowemu miasta, a także zagadnieniom z pogranicza architektury i nauk medycznych (w tym m.in. artykułu w książce zbiorowej Architektura i medycyna, Bydgoszcz 2025, oraz artykułu w prestiżowym czasopiśmie naukowym „Histopathology”). Jest członkiem Polskiego Komitetu Narodowego Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS), Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP) oraz Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP).

Od października 2023 r. pracownik naukowy w Instytucie Historii, Teorii i Etyki Medycyny na Uniwersytecie w Ulm. Jako członek grupy badawczej DFG „Gewaltgemeinschaften” uzyskał w 2017 r. stopień doktora na podstawie pracy poświęconej przemocy w Barcelonie w okresie międzywojennym. W swojej habilitacji analizuje procesy upolitycznienia medycyny w europejskich dyktaturach XX w. Jego zainteresowania koncentrują się na Europie Zachodniej. Inne obszary jego badań to globalna historia wiedzy w epoce nowożytnej oraz historia mediów XX w.

Dr, absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistyczno-Społecznych Uniwersytetu Łódzkiego oraz Studiów Języka i Kultury Niemieckojęzycznej w Europie Środkowo-Wschodniej Uniwersytetu Justusa Liebiga w Giessen. W latach 2020–2022 asystent dydaktyczno-naukowy w Zakładzie Niemcoznawstwa Instytutu Filologii Germańskiej UŁ. Promocja doktorska w zakresie nauk o kulturze i religii uzyskana w 2025 r. na podstawie pracy Prasa Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego jako obraz dyskursu narodowego i kulturowego luteran w II Rzeczypospolitej. Publikowała m.in. w „Przeglądzie Religioznawczym” oraz Słowniku kultury literackiej Łodzi do 1939 r., Łódź 2022. Ponadto brała udział w projektach badawczych NPRH „Łódzka awangarda jidysz. Krytyczna edycja źródeł” oraz „Kultura literacka Łodzi do 1939 r.”.

Doktorantka w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Leibniza w Hanowerze. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół położnictwa oraz profesjonalizacji zawodu położnej od okresu międzywojennego do lat powojennych. W swoich badaniach analizuje organizację opieki okołoporodowej oraz biopolitykę państwa, przyglądając się ich wpływowi na życie prywatne i sferę intymną rodzin w kontekście polityki ludnościowej w Polsce do lat 90. XX wieku. Opublikowała m.in.: Between Home and Hospital: Midwives and Their Maternity Wards in Postwar Poland (1945–1970) („Theatrum historiae” 2019, 25); Między kontynuacją tradycji zawodowych a nowymi wyzwaniami. Położne w nowej rzeczywistości 1945–1960 (w: Kobiety w medycynie. W stulecie odzyskania niepodległości 1918–2018, red. M. Ciesielska, A. Marek, M. Paciorek, Warszawa 2019); wspólnie z Wiebke Lisner Zwischen staatlichen Vorgaben und gesellschaftlichen Bedürfnissen. Berufskarrieren von Hebammen und die Geburtshilfe in Polen zwischen 1918 und 1945, (w: Neuer Staat, neue Identitäten? Deutsch-polnisch-jüdische Biografien nach der Wiedererrichtung Polens 1918, Hrsg. M. Barelkowski, Ch. Schutte, Osnabrück 2021).

Dr hab., pracowniczka naukowa w Instytucie Etyki, Historii i Filozofii Medycyny Uniwersytetu Medycznego w Hanowerze. Stopień doktora uzyskała na Wydziale Historii Uniwersytetu Leibniza w Hanowerze na podstawie rozprawy poświęconej historii i profesjonalizacji zawodu położnej w okresie narodowego socjalizmu.

W 2024 r. stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie historia medycyny nadał jej Uniwersytet Medyczny w Hanowerze. Autorka monografii Hebammen im Wartheland. Geburtshilfe zwischen Privatheit und Rassenpolitik, 1939-1945 [Położne w Warthelandzie. Położnictwo między sferą prywatną a polityką rasową, 1939–1945] (seria Das Private im Nationalsozialismus, tom 6, Wallstein Verlag, Göttingen).

Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół historii medycyny i publicznej służby zdrowia w Niemczech w XX i XXI w., ze szczególnym uwzględnieniem historii położnictwa oraz leczenia chorób zakaźnych. Współautorka (wraz z Pierre’em Pfütschem i Jonathanem Vogesem) tomu Für Pandemien planen. Prävention und Preparedness als Zukunftspraxen im 20. und 21. Jahrhundert [Planowanie na wypadek pandemii. Prewencja i gotowość jako praktyki przyszłości w XX i XXI w.] (seria Medizin, Gesellschaft und Geschichte, t. 86, Franz Steiner Verlag, Stuttgart 2026).

Dr, od września 2025 r. pełni funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historii, Teorii i Etyki Medycyny na Uniwersytecie w Ulm. Od kwietnia 2023 r. pełni funkcję kierownika Komisji Etycznej do spraw badań naukowych Uniwersytetu w Ulm. Wcześniej, od 2016 r., był pracownikiem naukowym w Instytucie Historii, Teorii i Etyki Medycyny na Uniwersytecie w Ulm. W 2022 r. uzyskał habilitację z historii, teorii i etyki medycyny na Uniwersytecie w Ulm. W 2015 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie w Konstancji. W swoich obecnych badaniach zajmuje się kwestiami etyki badań naukowych, etyki klinicznej oraz etycznymi aspektami służby zdrowia.

Adiunkt w Centrum Badań Żydowskich Uniwersytetu Łódzkiego. Zajmuje się historią diaspory żydowskiej w Łodzi i regionie, głównie w okresie II wojny światowej i Zagłady, ze szczególnym uwzględnieniem życia codziennego. Współredaktor i edytor wielu publikacji źródłowych, m.in. Kroniki getta łódzkiego, Encyklopedii getta, oraz serii Judaica łódzkie oraz wielu dzienników pisanych w łódzkim getcie. Była członkiem zespołu opracowującego „Leksykon getta łódzkiego”, realizowany w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Kieruje projektem „Działalność Haszomer Hacair w okupowanej Polsce 1939–1945” realizowanego przy wsparciu finansowym Claims Conference.