Organizacja i funkcjonowanie medycyny sądowej oraz anatomii patologicznej w Litzmannstadt (Łodzi) w latach 1939–1945

Lekarz, dr n. med., specjalista medycyny sądowej oraz adiunkt w Zakładzie Biomedycyny i Chirurgii Doświadczalnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Stopień doktora uzyskał w 2015 r. na podstawie rozprawy zatytułowanej Ocena mechanizmów powstawania pęknięć wątroby w urazach deceleracyjnych ze szczególnym uwzględnieniem roli więzadeł wątroby. Członek Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminologii (PTMSiK) oraz Okręgowej Izby Lekarskiej w Łodzi. Autor i współautor kilkudziesięciu artykułów naukowych i referatów podczas zjazdów i konferencji, szczególnie z zakresu traumatologii sądowo-lekarskiej oraz opiniowania sądowo-lekarskiego.

Ważnym obszarem jego zainteresowań naukowych jest również historia łódzkiej medycyny sądowej i anatomii patologicznej, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania tych dyscyplin w Litzmannstadt podczas II wojny światowej. Opierając się na badaniach archiwalnych, ujawnił nieznane dotąd fakty z działalności patologa Friedricha Wegenera, udowadniając jego bezsporne powiązania z narodowym socjalizmem (artykuł na łamach prestiżowego czasopisma „Histopathology”). Prowadzi również interdyscyplinarne badania nad ewolucją architektury związanej z diagnostyką pośmiertną, analizując związki między rozwojem medycyny sądowej a jej rozwiązaniami przestrzennymi.

Dr inż. arch., architekt i urbanista. Absolwentka kierunku Architektura i Urbanistyka na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej. Studia ukończyła z oceną celującą. W 2013 r. uzyskała stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie architektura i urbanistyka na podstawie dysertacji Funkcja uzdrowiskowa i krajobraz kulturowy jako katalizatory rozwoju małego miasta (Studium miejscowości regionu łódzkiego – Uniejowa i Poddębic). Jej wysoka wartość naukowa i aplikacyjna została uhonorowana Nagrodą Marszałka Województwa Łódzkiego oraz nagrodą w konkursie im. prof. Jana Zachwatowicza.

Zainteresowania badawcze autorki koncentrują się wokół zagadnień ochrony krajobrazu kulturowego, rewitalizacji miast oraz ewolucji form przestrzennych, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju funkcji uzdrowiskowych i turystycznych. Ponadto prowadzi interdyscyplinarne badania wpisujące się w nurt współczesnych memory studies, w ramach których zgłębia ewolucję i socjotopografię dawnych obiektów medycznych, wprowadzając do nauk o przestrzeni autorskie pojęcie „architektury (nie)pamięci”.

Jest autorką i współautorką licznych opracowań urbanistycznych, projektów architektonicznych oraz publikacji naukowych poświęconych dziedzictwu kulturowemu miasta, a także zagadnieniom z pogranicza architektury i nauk medycznych (w tym m.in. artykułu w książce zbiorowej Architektura i medycyna, Bydgoszcz 2025, oraz artykułu w prestiżowym czasopiśmie naukowym „Histopathology”). Jest członkiem Polskiego Komitetu Narodowego Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS), Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP) oraz Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP).