Autorstwo własnego życia studenta z niepełnosprawnością a doświadczenia edukacyjne i społeczne

Wprowadzenie. Stawanie się osoby z niepełnosprawnością autorem/podmiotem jest procesem, na który składa się wiele doświadczeń z życia człowieka. W prowadzonych analizach autorki wykorzystują połączenie perspektywy pedagogicznej, socjologicznej, psychologicznej i analiz filozoficznych. Cel. Celem prowadzonych badań w działaniu jest pobudzenie krytycznej refleksji nad współtworzeniem rzeczywistości naukowej, własną praktyką, podniesienie kompetencji badawczych i zawodowych, jak również wykazanie znaczenia aktywności edukacyjnej i społecznej w procesie stawania się autorem swojego życia studentki z niepełnosprawnością. Materiał i metody. W badaniach zastosowana została metodologia współuczestniczących badań w działaniu (Denzin, Linkoln 2009, Glaser, Strauss 2009, Charmaz 2009, Reason, Torbert 2010, Cervinkova, Gołębniak 2010, Czerepaniak-Walczak 2014), wykorzystano metodę autoetnograficzną (Geertz 2005, Wolcott 2008, Chang 2007, Freeman 2004, Anderson 2014). Wyniki. Przeprowadzone analizy doświadczeń studentki z niepełnosprawnością w środowisku akademickim wskazują na znaczące braki we wsparciu w obszarach kształtowania autorstwa: podmiotowych doświadczeniach, dobrostanie, niezależności, realizacji zadań rozwojowych, kontaktów społecznych. Wnioski. Badania w działaniu wzmocnione metodą autoetnograficzną to przydatne narzędzie w procesie podnoszenia kompetencji badawczych i zawodowych tak studentów, jak i nauczycieli akademickich. Udział studentów ze zróżnicowanymi potrzebami w kształceniu i badaniach naukowych może umożliwić zwiększenie poziomu inkluzji w środowisku akademickim oraz wpłynąć na wszechstronną jakość edukacji.