Polsko-czeskie i polsko-słowackie kontakty filmowe

Ewa Ciszewska – adiunkt w Katedrze Mediów i Kultury Audiowizualnej Uniwersytetu Łódzkiego. Współredaktorka i współautorka książek: Kino najnowsze: dialog ze współczesnością (2007), Hrabal i inni. Adaptacje czeskiej literatury (2013) oraz Kultura filmowa współczesnej Łodzi (2015). Współautorka opracowań z zakresu edukacji filmowej: Od edukacji filmowej do edukacji audiowizualnej: teorie i praktyki (2016) oraz Film Literacy in Poland: The Practices and The Prospects of Film Education („Panoptikum” 2017, nr 18). Publikowała w „Kwartalniku Filmowym”, „Images” „Apparatusie”, „Turystyce Kulturowej” i „Bohemistyce”. Koordynatorka międzynarodowych projektów edukacyjnych realizowanych przez Koło Naukowe Filmoznawców UŁ.

Iwona Łyko – absolwentka bohemistyki i filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, pracuje w czeskim Narodowym Archiwum Filmowym (NFA) na pozycji kuratora zbiorów filmowych, wspólnie z Jadwigą Hučkovą i Janem Křipačem współredagowała tom Czeski i polski dokument w erze europeizacji (2015).

Joanna Szczutkowska – adiunkt w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Autorka książki Polityka kulturalna PRL w dziedzinie kinematografii w latach 70. (2014). Zainteresowania naukowe: historia kinematografii polskiej, polityka kulturalna PRL, historia i film.

Jakub Jiřiště – doktorant w Katedrze Filmoznawstwa Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Karola w Pradze. Zajmuje się badaniami historycznymi czechosłowackiego dramatu telewizyjnego, na których opierają się obie jego prace dyplomowe (Proměny literárně dramatického vysílání Československé televize Praha v období konsolidace oraz Televizní drama v českoslo-venském odborném diskursu 50. a 60. let). Jest członkiem założycielem projektu wystawowego NaFilM – Narodowe Muzeum Filmowe, w którego ramach aktualnie zajmuje się projektem grantowym „Metodyka konstruk-tywnej komunikacji z odwiedzającym wystawę filmowo-historyczną”. W poprzednich latach był współorganizatorem międzynarodowego projektu badawczego „Sci-fEast – Centrum badań wschodnioeuropejskiego filmu sci-fi”, w którym uczestniczyli także pedagogowie i studenci z Uniwersytetu Łódzkiego. Jego dotychczasowe publikacje naukowe poświęcone są przede wszystkim historii produkcji czeskich filmów (rozdziały w publikacjach Ostře sledované vlaky oraz Zpět k českému filmu). W latach 2014–2015 pracował na stanowisku kuratora kronik filmowych w czeskim Narodowym Archiwum Filmowym, obecnie jest dramaturgiem programowym w Telewizji Czeskiej.

Mariusz Guzek – doktor habilitowany, profesor w Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Zajmuje się regionalistyką (ze szczególnym uwzględnieniem kultury filmowej Bydgoszczy), dziejami kina polskiego w okresie Wielkiej Wojny i pierwszych lat po odzyskaniu niepodległości oraz kinematografią czechosłowacką i czeską. Obecnie przygotowuje monografię Otakara Vávry. Jest autorem książek Filmowa Bydgoszcz 1896–1939 (2004) i Co wspólnego z wojną ma kinematograf? Kultura filmowa na ziemiach polskich 1914–1918 (2014) oraz współautorem opracowania Wojna i wojskowość w twórczości oraz adaptacjach powieści Bolesława Prusa (2016). Współredagował tom Kino polskie wobec II wojny światowej (2011). Publikował w „Przeglądzie Historycznym”, „Historyce”, „Czasie Kultury”, „Przeglądzie Zachodniopomorskim”, „Studiach Językoznawczych”, „Kwartalniku Filmowym” i „Przeglądzie Humanistycznym”.

Joanna Wojnicka – historyk filmu. Pracownik Instytutu Sztuk Audio-wizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się historią kina europejskiego, a także związkami kina z innymi sztukami, przede wszystkim literaturą i teatrem. Autorka książek: Świat umierający. O późnej twórczości Luchino Viscontiego (2001), Słownik wiedzy o filmie (razem z Olgą Katafiasz, 2005, 2009), monografii sowieckiego kina odwilżowego Dzieci XX Zjazdu. Film w kulturze sowieckiej lat 1956–1968 (2012), Historia filmu. Od Edisona do Nolana (wraz z Rafałem Syską, 2015). Redaktorka (wraz z Grażyną Stachówną) tomu Autorzy kina europejskiego (2003) oraz Autorzy kina polskiego (2004). Opublikowała ponad trzydzieści artykułów w czasopismach i książkach zbiorowych, w tym rozdziały poświęcone historii kina rosyjskiego i sowieckiego w trzech tomach Historii kina – Kino nieme (2009), Kino klasyczne (2011), Kino nowofalowe (2015).

Tomáš Hučko – doktor, reżyser dokumentalista – Čo nám chýba ku šťastiu…/All We Need Is… (2004), Roma kupa (2005), Časy sa zmenili/Times Have Changed (2008), Kým sa skončí tento film/Before this Film is Over (2009), Boli pri tom (2017) – autor portalu internetowego poświęconego filmowi dokumentalnemu dokofilm.sk oraz filmbis.sk, wykładowca w Katedrze Komunikacji Massmedialnej Uniwersytetu świętych Cyryla i Metodego w Trnawie, w latach 2013–2015 manager w Dziale Badań i Rozwoju Radia i Telewizji Słowackiej. Specjalizuje się w historii dokumentu i w fabule Europy Środkowej, publikował w słowackich, czeskich i polskich pracach zbiorowych oraz periodykach naukowych. Jest członkiem Słowackiej Akademii Filmowej.

Jarosław Grzechowiak – absolwent kulturoznawstwa (specjalność: filmoznawstwo i wiedza o mediach) na Uniwersytecie Łódzkim oraz socjologii (specjalność: komunikacja zintegrowana) na Collegium Civitas w Warszawie. Autor artykułów w tomach zbiorowych: Musi zostać rysa. Przewodnik po twórczości Janusza Morgensterna (2012) oraz Kultura filmowa współczesnej Łodzi (2015).

Jadwiga Hučková – doktor habilitowany, adiunkt w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się filmem dokumentalnym i fabularnym Europy Środkowej. Od 1997 roku pracuje w komisji selekcyjnej Krakowskiego Festiwalu Filmowego. Opublikowała m.in. (także pod nazwiskiem Jadwiga Głowa): Dokument po przełomie. Film dokumentalny lat 90. w Europie Środkowo-Wschodniej/Zooming in on History’s Turning Points. Documentaries in the 1990s in Central and Eastern Europe (1999), Dokument filmowy epoki Havla (2005) i Český a polský dokumentární film v éře evropeizace/Czeski i polski film dokumentalny w czasach europeizacji (2015, współredakcja).

Mateusz Żebrowski – doktorant Instytutu Kultury Współczesnej Uniwersytetu Łódzkiego. Autor interdyscyplinarnych publikacji, w których łączy zagadnienia kulturoznawstwa i antropologii. Jego teksty ukazały się m.in. w „Humaniorze”, „Kulturze – Mediach – Teologii” i tomach zbiorowych. Redaktor i współautor monograficznego tomu Musical. Spotkania z gatunkami filmowymi (2016).

Jacek Nowakowski – literaturoznawca i filmoznawca. Doktor habilitowany, profesor w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor m.in. Filmowej twórczości Andrzeja Kondratiuka (2000) oraz W stronę raju. O literackiej i filmowej twórczości Lecha Majewskiego (2012). Obecnie zajmuje się związkami literatury, filmu i sztuk plastycznych, kinem niezależnym i emigracyjnym, a także polskim filmem fantastycznym.

Katarzyna Figat – reżyser dźwięku w filmie, filmoznawczyni – przede wszystkim z pasji. Ukończyła z wyróżnieniem studia na specjalności filmowej na Wydziale Reżyserii Dźwięku Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz studia magisterskie w zakresie filmoznawstwa na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie w roku 2015 rozpoczęła Studia Doktoranckie Języka, Literatury i Kultury. Intensywnie pracuje naukowo, wykłada, bierze udział w konferencjach i projektach naukowych, a także publikuje. Na co dzień pracuje jako konsultant muzyczny i operator dźwięku w filmach fabularnych, dokumentalnych i serialach.