Język w przestrzeni ekranu: przekładowe nieoczywiste oczywistości

artykuł traktuje o dwojako rozumianym języku w przestrzeni ekranu. Po pierwsze chodzi dosłownie o występowanie języka w formie wizualnej, jako tekstu odczytywanego przez odbiorcę za pośrednictwem ekranu. Drugie rozumienie jest szersze – chodzi bowiem o reprezentowanie języka „na ekranie” w sposób bardziej prototypowy, tj. dźwiękowo, jako wypowiedzi obecne w dziele audiowizualnym. Punktem wyjścia do rozważań przedstawionych w artykule jest wyodrębnienie w procesie podejmowania decyzji tłumaczeniowych dwóch uogólnionych faz. Pierwsza z nich polega na zidentyfikowaniu problemu, który będzie przedmiotem decyzji. W fazie drugiej decyzja wobec zidentyfikowanego problemu jest podejmowana. Taka uproszczona formuła służy zgłębieniu tezy, że w przekładzie interlingwalnym – w tym przypadku dodatkowo multimodalnym – zadanie wyboru wariantu przekładowego może być stosunkowo łatwe w zestawieniu z samym uświadomieniem sobie, że istnieje element potencjalnie stanowiący przedmiot procesu decyzyjnego.