Auto/biograficzne aspekty praktyk poznawczych

Dr hab., emerytowany profesor Uniwersytetu Łódzkiego, socjolog i antropolog kultury, metodolog. Główne tematy badawcze w ostatnich latach: transdyscyplinarne strategie w naukach społecznych, metaforyczne scenariusze nauki, antropologiczny narratywizm i narratywistyczna antropologia, gatunki narracji antropologicznej, antropologia i wyzwania autobiograficzne, wspólnota i narracja, antropologia świadectwa, opowieści z miejskiej codzienności, antropologia codzienności i jej opowieści.

Dr hab., prof. Uniwersytetu Łódzkiego. Pracownik Katedry Badań Edukacyjnych Wydziału Nauk o Wychowaniu. Kieruje Zakładem Metod Badań Jakościowych. Główne zainteresowania badawcze: metodologia badań empirycznych, teoria pedagogiki społecznej, profesjonalizacja działań zawodowych pedagogów. Wybrane publikacje: Pedagogika społeczna w Niemczech. Stanowiska teoretyczne i problemy praktyki (Łódź 2003, Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego); Badania jakościowe w pedagogice. Wywiad narracyjny i obiektywna hermeneutyka, Warszawa 2013, PWN (wspólnie z E. Kos); red. wspólnie z J. Piekarskim, Akademickie kształcenie pedagogów w procesie zmiany. Perspektywy teoretyczne i doświadczenia absolwentów, Impuls 2015.

Adiunkt w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, posiadaczka złożonej tożsamości zawodowej: doktoratu w zakresie etnologii, magisterium z nauk politycznych i licencjatu z dziennikarstwa. Zajmuje się antropologią mobilności – uchodźstwa, migracji i turystyki ― zwłaszcza w kontekście postkolonialnym. Prowadziła badania w obozach uchodźców tybetańskich i wśród pracowników przemysłu turystycznego w Indiach oraz w środowiskach imigrantów w Poznaniu. Laureatka Pióra Nadziei ― Dziennikarskiej Nagrody Amnesty International za najlepszy tekst prasowy roku 2004 poświęcony problematyce praw człowieka (za reportaż Nie jesteśmy Buddami). Autorka książki Urodzeni uchodźcy. Tożsamość pokolenia młodych Tybetańczyków w Indiach, wydanej w serii Monografie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2011). Wyróżniona Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla młodych wybitnych naukowców (2012). Działa w Centrum Badań Migracyjnych UAM oraz na portalu post-turysta.pl, gdzie stara się uprawiać antropologię zaangażowaną.

Prof. dr hab. w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie. Autorka książek: Games of Mongolian shepherds (1990), Wśród „kościelnych Polaków”. Wyznaczniki tożsamości etnicznej (narodowej) Polaków na Białorusi (1999), Między pragnieniem ideału a rzeczywistością. Polacy na Litwie, Białorusi i Ukrainie w okresie transformacji systemowej przełomu XX i XXI stulecia (2009) oraz ponad 200 innych publikacji. Główne tematy badawcze w ostatnich latach: Polacy na terenach poradzieckich, związki między „wielką” i „małą historią”, zmiany systemowe i sposoby ich doświadczania, fenomen „pomieszanego świata”, dialog międzykulturowy, współczesne odsłony mitu słowiańskiej wspólnoty i misji Słowian, „kultura upokarzania”, społeczno-kulturowy wymiar ciszy i hałasu, nadwrażliwi jako mniejszość kulturowa i kulturowi „odmieńcy”. Bliska jest jej antropologia doświadczenia, w tym ― autorefleksja antropologiczna (autoetnografia), nurt ironicznie określony przez jednego z badaczy mianem „babskiej etnologii”. Uwielbia spacery brzegiem morza oraz lekturę bajek, baśni i legend z różnych stron świata.

Etnolog, doktorant w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Zainteresowania: historia antropologii, archiwistyka etnograficzna, metodologia i metodyka badań terenowych.

Etnolog (absolwent toruńskiej oraz warszawskiej etnologii) i filozof kultury związany z toruńskim środowiskiem konstruktywistycznym, doktorant w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest członkiem Interdyscyplinarnego Zespołu Badawczego przy Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierowanego przez prof. Annę Pałubicką; członek Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (sekcja Antropologii Historii), współredaktor (wraz z R. Wiśniewskim) monografii pt. Filozoficzna refleksja nad kulturą. Polska humanistyka pierwszej połowy XX wieku oraz autor ponad 30 artykułów naukowych. Interesuje się teorią i filozofią kultury, historią kultury oraz kulturą współczesną. Miłośnik mocnego piwa i kulturowo uwarunkowanych wschodnich kanonów piękna.

Dr, andragog, adiunkt w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego, członkini ATA. Zainteresowania naukowe: nieformalna edukacja dorosłych oraz metodologia badań społecznych, w tym jakościowe podejścia badawcze: auto/biograficzne, inspirowane sztuką oraz metody wizualne.

Dr, socjolog, adiunkt w Katedrze Metod i Technik Badań Społecznych w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego. Członek zespołu redakcyjnego „Qualitative Sociology Review” oraz „Przeglądu Socjologii Jakościowej”. Członek Zarządu Oddziału Łódzkiego PTS. Za książkę Wsparcie społeczne w instytucjach opieki paliatywnej i hospicyjnej (2006) otrzymała w 2008 roku Nagrodę im. Stanisława Ossowskiego. Zainteresowania naukowe: metodologia badań społecznych, teoria ugruntowana, badania jakościowe, symboliczny interakcjonizm, teoria światów społecznych. W latach 2007–2014 prowadziła badania nad społecznością wspinaczy, którego efektem jest rozprawa habilitacyjna pt. Społeczne światy. Teoria ― empiria ― metody badań. Na przykładzie świata wspinaczki (2016).

Pedagog społeczny, asystent w Katedrze Pedagogiki Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego. Jej zainteresowania badawcze skupiają się wokół problematyki stawania się profesjonalistą w przestrzeni pracy socjalnej, tożsamości profesjonalnej, pracy z rodziną problemową, szczególnie asystentury rodzinnej, społecznego wymiaru choroby psychicznej. Jest zwolenniczką prowadzenia badań w duchu interpretatywnym, ze szczególnym uwzględnieniem metody wywiadu narracyjnego wg Fritza Schützego, teorii ugruntowanej wg Kathy Charmaz oraz badań autoetnograficznych.

Jest adiunktem w Katedrze Pedagogiki Społecznej Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie. Specjalizuje się w tematyce związanej z pedagogiką społeczną i pracą socjalną, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień dotyczących dzieci-wojny, dzieci-żołnierzy i dzieci-uchodźców. Jej obszar zainteresowań naukowych obejmuje również kwestie związane z procesem akulturacji imigrantów w Polsce i z prawami dziecka w pedagogice Janusza Korczaka. Autorka dwóch monografii: Dojrzewanie do wolności w wychowaniu. Rzecz o A.S. Neillu (2002) i Dziecko czeczeńskie w Polsce. Między traumą wojenną a doświadczeniem uchodźstwa (2010) oraz współredaktorka książki: Social problems in Europe. Dilemmas and possible solutions (2013).

Ur. 1968; dr hab. nauk humanistycznych w zakresie historii regionu, dydaktyki historii i historii mówionej (oral history). Pracuje w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Interesuje się historią i tradycją Warmii i Mazur, historią mówioną, edukacją i świadomością regionalną, folklorem i kulturą, a także popularyzacją dziejów regionu w czasach powojennych. Aktywnie działa w Polskim Towarzystwie Historycznym oddział Olsztyn, Towarzystwie Naukowym im. Wojciecha Kętrzyńskiego oraz Polskim Towarzystwie Historii Mówionej.